Zespół jelita drażliwego – utajona epidemia

Jedzenie powinno dostarczać szczęścia i wprowadzać pewne urozmaicenie do naszego życia. Posiłek musi przynosić radość, być przyjemny, kolorowy i zdrowy. Większość z nas może bez oporu próbować rzadkich dań egzotycznych kuchni, niekiedy nawet zawierających składniki obciążające żołądek. Również dieta Polaków, pozostawiająca często dużo do życzenia, ogromnej liczbie z nas nie szkodzi zanadto, choć jest bardzo bogata w tłuszcze i węglowodany. Po prostu przyzwyczailiśmy się do takiego sposobu odżywiania i kultywujemy mu mimo lansowanej obecnie w mediach mody na bycie fit. Dzięki temu cieszymy się swobodnie cieszymy się jedzeniem, zapachami i smakami. Jednakże co mają powiedzieć ci, u których najmniejsza ilość pokarmu może wywołać niepożądane reakcje żołądkowe, za którymi stoi zespół jelita drażliwego?

 

 

Zespół jelita drażliwego – nerwica jelit niełatwa w rozpoznaniu

zespół jelita drażliwego objawyPrzeważająca ilość narządów wewnętrznych w naszym ciele jest unerwiona, co ma swoje plusy i minusy. Te drugie szczególnie odczuwają osoby podatne na silne oddziaływanie stresu związanego z sytuacją materialną, zawodową lub mało odporne na codzienne problemy. Stres ma negatywne przełożenie na działanie układu nerwowego, a co za tym idzie, również na pracę układu trawiennego. Zespół jelita drażliwego to jedna z najczęstszych i najbardziej uciążliwych dolegliwości czynnościowych układu pokarmowego, które nie zależą od konstrukcji i budowy jelit – narządu odpowiadającego za wchłanianie składników odżywczych z trawionej treści pokarmowej. Główne objawy IBS to zaburzenia funkcji jelit przekładające się na gorsze trawienie oraz zmiana rytmu wypróżnień (naprzemiennie pojawiają się biegunki i zaparcia). Choroba jest nieuleczalna, możliwe jest tylko łagodzenie jej skutków. Na całe szczęście nie stanowi zagrożenia dla życia – choć dla normalnego, swobodnego funkcjonowania owszem.

Szacuje się, że na zespół jelita drażliwego, nazywanego również nerwicą jelit, cierpi niemalże 30% ludności na całym świecie. Bardzo niewielka liczba spośród nich poddaje się leczeniu farmakologicznemu. Przyczyny tej nieprzyjemnej i dokuczliwej przypadłości nie zostały jeszcze do końca odkryte. Podejrzewa się, że ma ona związek z nadwrażliwością trzewną, spowodowaną przebytą infekcją układu pokarmowego albo z rozbudzeniem receptorów bólowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Za inną przyczynę uznaje się zaburzenia ruchu jelit (perystaltyka), które odbywają się poza świadomością człowieka: skurcze, napięcia ścian, przesuwanie treści pokarmowej do jelita grubego. Zaburzenia te uaktywniają się przy najmniejszym pobudzeniu na tle nerwowym, a w ich rezultacie dochodzi do spowolnienia ruchu jelit, przez co pokarm zalega w trzewiach i wywołuje wzdęcia, uczucie wypełnienia brzucha przez gazy jelitowe i odczuwalne ruchy wewnątrz nich. Po trzecie, dochodzi do zaburzeń jelitowego układu nerwowego, przejawiającego się nadmierną kontrolą przepływu krwi oraz czynności ruchowych jelit. Pobudzenie transmitera neuronowego układu pokarmowego sprzyja wydzielaniu kortykotropiny, hormonu zwiększającego aktywność skurczową mięśni gładkich, głównie w sytuacjach stresujących dla człowieka.

 

 

Kiedy diagnozuje się zespół jelita drażliwego?

zespół jelita drażliwegoPacjent może zacząć podejrzewać u siebie występowanie zespołu jelita drażliwego, jeżeli odczuwa bóle brzucha lub dyskomfort w jamie brzusznej po spożytym posiłku lub po doświadczeniu napięcia psychicznego, a objawy takie występują przynajmniej przez ostatnie trzy miesiące. Jeżeli chory dostrzega u siebie symptomy którejś z trzech postaci choroby, to znaczy biegunkowej (wyróżniającej się więcej niż trzema wypróżnieniami w ciągu dnia), zaparciowej (max. trzy wypróżnienia w ciągu tygodnia) oraz mieszanej, to znak, że najwyższy czas udać się do specjalisty w przychodni medycznej, który przeprowadzi odpowiednie badania kliniczne. Z chorobą współwystępują dolegliwości na pierwszy rzut oka niekojarzone z nią i przez to stwarzające prawdopodobieństwo otrzymania błędnej diagnozy podczas wizyty w gabinecie medycznym – nudności, bóle krzyża i stawów, częste oddawanie moczu, lęk czy zaburzenia ginekologiczne.

Nie da się „naprawić” nerwów błędnie reagujących na bodźce, czyli charakterystycznego objawu zespołu jelita drażliwego. Mamy natomiast możliwość doraźnego reagowania na oznaki i zwalczania przyczyn choroby. Najczęściej należy rozpocząć farmakologię, a także postawić na profilaktykę, higienę życia psychicznego oraz na zdrową dietę. Silny stres, zaburzenia odżywiania, depresja czy nerwica utrzymujące się przez dłuższe okresy, a wreszcie wiek i płeć uznawane są za czynniki mające pozytywną korelację z zapadalnością na zespół jelita drażliwego. Oprócz podpierania się środkami bazującymi na naturalnych mieszankach ziół oraz przyjmowania medykamentów przepisywanych przez doświadczonego lekarza, konieczna stanie się zmiana diety na zawierającą jak najmniej produktów zbożowych, laktozy czy tłuszczu, ponieważ te substancje pobudzają aktywność jelitową. Z zespołem jelita drażliwego da się żyć normalnie, komfortowo i bez poczucia wstydu. Wystarczy tylko wdrożyć konieczne leczenie i stosować się do diety.

Napisz, co myślisz!

%d bloggers like this: